Vrijdag 20 november
Gerard (20.10 uur, stoptrein Woerden-Rotterdam): Heerlijk, zomaar een trein om me heen! Het heeft maar twee-en-een-half uur gekost om van Maarssen naar Utrecht te komen, maar goed, gelukkig zijn we niet met loden pijpen getroffen door die lui van het Anti-lopenspoor en gelukkig kwam die ziekenauto niet voor ons bij station Maarssen. Verder ging de wet van Murphy vandaag continu op: gisteravond besloten we niet te gaan fietsen door de slechte weersverwachting, en vandaag is het fantastisch weer.... Vervolgens was het niet zo slim om te denken dat we in zes minuten van Maarssen in Utrecht zouden zijn met de trein; het werden er zesenveertig. En uiteindelijk hadden we beter via Den Bosch kunnen gaan. Kortom, waar zouden we zijn zonder de trein??? Juist, in Domburg, en allang.
Michel: Het moge duidelijk zijn; alles gaat niet van een leien dakje. Om 18.00 uur hadden we afgesproken op het Centraal Station in Utrecht. Een bommelding verhinderde ons in die opzet. Uiteindelijk, omdat de door de NS beloofde bussen er na een half uur nog niet waren, besloten we een reguliere bus te nemen. Toen we drie kwartier later in Utrecht aankwamen, konden we overstappen in een bus naar Woerden. Overal grote chaos.
Nu zitten we eindelijk in een stoptrein naar Rotjeknor. Naast ons is zojuist een dronken vent komen zitten, heel luidruchtig. gelukkig krast'ie vrij snel weer op.
Ons doel voor vanavond is een jeugdherberg in Domburg voor het eerste Phoenix-trainingskamp in zeker vijf jaar. Gerard en ik zijn op elkaar aangewezen nu we onze mede-atleten in Utrecht misgelopen zijn. Ik ben heel benieuwd hoeveel vertraging zij opgelopen hebben door de chaos.
Gerard: Gelukkig enige verduidelijking van mijn zeer vage stukje door Michel: zijn rationele, analyserende persoonlijkheid tegenover mijn emotionele, haastige. Persoonlijk hoop ik dat we ergens (Roosendaal ofzo) onze mede-Phoeniciërs nog in zullen halen, lijkt me wel gezellig. Als we maar geen bommen meer tegenkomen....
Herman: Word ik zelf eens niet genekt door de Spoorwegen, dan moet ik nog op die klotetrein wachten omdat ànderen waarop ik wacht erin zitten. Het valt me wel van je tegen Liselot, dat je me zo lang liet wachten. Twee uur! Gerard liet me (nadat ik hem en Michel ontmoet had voor de Bruna in Rotterdam) echter weten dat je niet zo sociaal bent als je lijkt. Ik hoop echter wel dat ik eerder in Domburg ben dan jij!
Michel en Gerard nemen de kaart van Zeeland vast even door, want er schijnt heel wat gefietst te moeten worden, terwijl ik alleen maar denk aan een warme kroeg en een goed glas Belgisch bier.
Michel: We bevinden ons nu in de laatste bus van Middelburg naar Domburg. In de trein naar Middelburg hebben we met z'n drieën een flinke zak pepernoten soldaat gemaakt. Gerard en ik breken ons hoofd over een geloofwaardig verhaal dat wij onze clubgenoten straks op de mouw kunnen spelden over een heroïsche fietstocht. In ieder geval doen we straks onze fietsspullen aan om er iets geloofwaardiger uit te zien. Probleem is alleen dat het buiten ijskoud is, niet fijn om je om te kleden.
Inmiddels is het elf uur, we zijn al 5 uur onderweg. Dat zullen er uiteindelijk wel zes worden.
Gerard: Maar nu zijn we er echt bijna! Wederom met een dronkelap in één bus; deze stonk net zo erg naar C2H5OH, maar maakte minder herrie. Ik hoop in elk geval dat iedereen ons verhaalgelooft. Als Herman maar niet eerst vertelt wat wij van plan zijn, dan houden ze ons voor de gek door net te doen alsof ze het geloven.
Buiten vriest het bijna en is het nog steeds prachtig helder. Steeds verbeelden we ons 25 Phoeniciërs naar de bus te zien hollen, helaas zullen ze er waarschijnlijk al wel zijn. We zien het wel; door alle reisperikelen hebben wij onze mentale ontberingen voor dit weekend al wel gehad!
Gerard (23.40 uur): Arrivés!
Ja hoor, ze geloofden zonder meer dat we gefietst hadden! Buiten omgekleed (koud!) en met applaus onthaald! Geweldig! Ze zijn erg goedgelovig die lieve Phoeniciërs! Nu maar gauw nog even trivianten, en dan pitten; schijnbaar vermoeid....
Zaterdag 21 november:
Frederike: Omdat Gerard en Michel ons er totaal ingeluisd hebben, kreeg ik de eer om daarover mijn grief te spuien in dit logboek. Ik zit nu op een terrasje in Veere tussen Peter en Ben ingeklemd een bolus te eten. Maar het schijnt dat ik door moet schrijven, dus bij deze. Wat erg dat 25 Phoenixjes toch een hele nacht en een halve ochtend hebben geloofd dat die 2 zo sportief waren om 180 kilometer te fietsen. Ja, als ze zich ook vóór de jeugdherberg in fietspakjes omkleden, kan ik het ook. Maar er wordt op wraak gezind, pas op"
Nog te melden: een nachtelijke zoektocht naar het strand eindigde gelukkig ook op het strand. Dat was erg spannend en de tocht door de duinen helemaal. Ik ben zo blij dat ik hier ben, naast Ben die zijn appeltaart niet opkrijgt (dit typ ik met enig ongeloof over!! MR). Bij deze is Gnoth uitgeschreven.
Herman: Voor me zie ik de volgende malloten zijwaarts springend de krant lezen: Klaas, Monique, Diederik, Jos, Monique (???? MR), Michel e.a.... verder doe ik er het zwijgen toe, want: "Hoofd-fysiotherapie", "pas op, daar komt een bruidspaar aan", "U moet geïnvolveerd zijn in..." "Kwartjes met slagroom." "Daar krijg je een dikke buik van." "Weet je dat het Fellini-muntje nog maar geldig is tot 1 januari?" "Heeft iedereen nu afgerekend?" "Wat is dat nu, een krant zo inleveren?" "Zeker studenten, jullie?" "fl 8,20? Goedemorgen" "Ik krijg ook nog geld van jou".
Gerard (12.05 uur, Veere): O, wat een heerlijke groepsdynamica: iedereen wacht weer op iedereen.... Maar nu zijn we weer compleet, dus dit wordt een kort stukje, terwijl de bruiloft (met caravan!) precies net passeert!
(12.30 uur) Vrouwenpolder. Mochten de mannen eerst niet in van Put, maar toen Ben Hur opmerkte dat het hem juist extra gezellig leek, zijn we er toch maar gezamenlijk doorheen gefietst. Veere was erg leuk, trouwens. Alleen de haven lag er voor joker omdat het Gat dichtzit.
Ben Hur: Sta te wachten op de rest, omdat Jos, of all animal, een kangoeroe zag! Zitten trouwens weer in Vrouwenpolder, waarvan alleen de naam het ergste doet vermoeden: de vrouwen staan blijkbaar op sterk water, want die zijn er niet. "Onze" vrouwen daarentegen wèl: vooral Manon ontpopt zich als een ‘pur sang' wielrijdster!, zij het wel met enige hulp van Gerard, Michel en Jos: als in een fauteuil zweeft ze voorbij... Dat doet het ergste vermoeden voor de middagtraining.
Heb zelf trouwens een ....achterwerk: had een zadeltje van licht gewapend beton. Wordt vervolgd.
Manon (13.10 uur): Zit eindelijk aan een boterham boven in de JH na een barre tocht naar Veere in een supertempo. De heenreis ging nog, maar terug had Gerard de eindeloze ridderlijkheid om mij te trekken en zelfs aan kop te rijden omdat ik anders een ‘uurtje' later aan was gekomen dan de rest omdat mijn bovenbenen dicht zijn geslagen. Even later heeft Monique het moeten ontgelden. Maar toch heelhuids aangekomen en hoop op een massage van Monique. Mochten we nog eens een fietstochtje ondernemen, dan huur ik een paard. Zodadelijk een strand'training'. Ben benieuwd hoe ver ik kom. Misschien later nog meer. Yo ho too Belair.
Ik was en ben Maria Evica Cornelie Martine Eleonora.
Peter van Rijnsoever (13.35 uur): Terwijl Diederik bezig is de omgeving van de kamers onveilig te maken, moet ik, tussen het ontwijken van de frisbees, propjes papier en balletjes door, het logboek op de hoogte houden. Van de lege Spa-blikjes van de lunch heeft Diederik namelijk een doelwit gemaakt om zijn geliefde kermisattractie te oefenen.
Vanmiddag is een training gepland, en voor de verandering eens een echte, maar de moraal is zó hoog, dat het omkleden iets langer duurt dan voorzien. Degenen die zich vanochtend al hadden omgekleed vermaken zich nu door degenen die het nog moeten doen, met andere dingen bezig te houden. Het geheel houdt in ieder geval de brouwerij flink in leven. En het komt ten goede aan de lengte van dit stukje.
Michel (16.01 uur): Zojuist terug van de strandtraining. Ik heb achter de groep aangehuppeld omdat mijn knie weer niet mee wilde werken. Terwijl iedereen zich in het zweet werkte, moest ik lijdzaam toezien en staan kleumen.
De sfeer is echter heel goed. Ons tochtje naar Veere vanochtend was geweldig; een zonnetje en de nevelen nog boven de velden. Prachtig!
André (16.03 uur): KAPOT"
Herman Ludger Maria Lenferink (16.15 uur): Zo fit als een hoentje, maar dorst!
André (16.16 uur): Ik kom weer terug tussen de levende zielen; nog even en ik ben zelfs in staat om te gaan douchen!
Herman: Ik ben verloren in zonnegloren, en een bries van de ziedende zee.
Gerard: Zie onder "André"
Paul: Zeg Jos, wanneer beginnen we?
Ben tegen Frederike: "Kom, vies meisje, dan zal ik je rug even doen...." Ben ten voeten uit. Antwoord van Frederike: "Ik weet het niet...." Twijfels....?
Rob deelt Domburger mandarijntjes uit (aan Gerard). Die ziet echter alleen nog maar hallucinaties van thermoskannen thee (met melk). Paul: "Ben, heb jij twee gulden voor mij?" "Ja, maar dan wil ik wel een slokje."
Ed: -
Paul: Ik smacht naar een kopje thee. De thee is er wel, maar de kopjes niet. Zo lang doe ik mij maar te goed aan worteltjestaart. Het gezichtsvermogen neemt plots met sprongen toe. De door deze onmenselijk zware training vernauwde bloedvaten verwijden zich en vers bloed vult mijn linker- en rechterhersenkwab. Waar ben ik in Godsnaam mee bezig?
Lange Peter (16.46 uur): Ik zou natuurlijk kunnen uitbarsten in een litanie over mijn leed, mijn uitgeteerde longen, de wallen onder mijn ogen, mijn van pijn doortrokken voet, mijn met lactaat volgelopen spieren, mijn futloze haar, mijn met blaren bedekte tenen, mijn gezandstraalde opperhuid, mijn armoedig bloed, mijn tanende conditie, mijn te hoge bed, maar dat doe ik wel een andere keer. Laten we het van de positieve kant bekijken. Doe je best, jongens.
Ed: -
Paul: Ed wil niet schrijven! Hij recalcitriviant. De betekenis van dit woord is te vragen aan Herman Lenferink!
Herman: i Ed, "Hiermee is Ed in een complexe ruimte geplaatst", aldus Paul Gerlach. "Ed kan niet uit de wortel van -1 getrokken worden."
De wortel van -Ed kan wel getrokken, mits u niet uitlogt. Uit de worteltjestaart kunnen geen radijzen en oesterzwammen getrokken worden.
Marja (17.30 uur): The Cure, hagelslag gadverdamme na thee met worteltjestaart. Kees en Herman gaan straks misschien naar de kroeg. Wederom wordt er druk getriviant, de krant gelezen en geschreven. Klaas kijkt zijn wiskunde proefwerken na en Liselot krast er ook lustig op los.
Janni: Ik schrijf vanavond wel verder.
(22.00 uur) Hier ben ik weer, na lekker gebubbeld te hebben, weer helemaal bijgekomen van deze zeer zware dag, ik voel me weer mens. Maar nu nog stappen, voel ik me dan nog steeds mens??
Christijn (22.10 uur): Lekker fris en rozig. Heerlijk nu de regen in en dansen in Domburg. M'n handschrift is bijna onleesbaar, maar dat komt omdat ik bibber van "uitgeputheid" (is dat een Nederlands woord?). We zitten nog te wachten op Monique en Manon die nog met hun "opknapbeurt" bezig zijn.
Heerlijk zo'n trainingsweekend. Totaal uitgeput, en nu nog dansen. Vaker doen!
Petra (22.34 uur): De plannen voor het stappen zijn gewijzigd, we blijven in Domburg "stappen". Ik heb dus voor niets mijn Middelburgerdorpsdanscaféfeestbloes aan. Maar voor het wilde, ruige stappen in "Beachclub" eerst nog even een bak friet met mayo. Sportief en fit komen we terug maandag! Ik heb net namelijk ook het verschrikkelijke nieuws gehoord dat het programma morgen om negen uur weer begint. Het leven is bikkelhard. Ik lig over anderhalf uur wel weer in bed. Nee, we moeten niet te lang zitten (woorden van Christijn). Iedereen zit te knikkerbollen van de rozigheid, veroorzaakt door dat verschrikkelijke bubbelen. Het zit er dik in dat ik niet de enige ben die over anderhalf uur in bed ligt.
NEE Ik heb niemand op het oog, mijn slaapzak is veel te krap en daarnaast was het niet mijn bedoeling een insinuerende (misschien schrijf je dat wel heel anders, ik heb hier geen WP 5.1 spellingscontrol) opmerking te plaatsen.
(Peter: Van Dale 12e druk brengt uitkomst)
Carel (22.55 uur): Maar wat niet is kan nog komen, kwestie van oprekken.
Ja, nu ik dus. De zwemtraining heeft zijn effect wel weer gehad. Gekneusde teen ofzo.... Morgen dus niet trainen (hoop ik). (Dat kan je wel schudden, Jos.) Wat wordt ‘t nog met dansen? We'll see!! Een pintje gaat er wel in....
[By the way.... ik heb geen slaapzak, maar een donsje, dus ruimte genoeg....]
Jos?: Kapot, moe, slaperig, oogpijn, chloor in de ogen, zeikerige Carel (als normaal), Monique met staart (uren onder de föhn), Ed vraagt zich af wanneer de w.u. is afgelopen en de training nu eindelijk begint, de swingende reporter.
Michel: Zelfs Paul staat op de dansvloer!
Jos: Monique (nog) niet.
Michel: Komt wel.
Jos: Klaas is ook van alle markten thuis.
Michel: Ook Jos krijgt Monique de dansvloer niet op. Jos en Christijn rollen samen over de grond.
Diederik: Schande! Het zijn ook altijd dezelfden, hè?
Plaatje [...onleesbaar handschrift...] Phil Collins. Ja, dat kunnen we meezingen (soms).
Jos: Nu is Gerard....
Gerard: Not really enjoying himself.
Jos: Gerard doet het dansend! I can imagine!
Gerard: What am I doing?
Jos: I cannot get any satisfaction.
Gerard: Als ze dat nu eens draaiden...
Jos: I kap ermee op! Gerard toe. The never ending story.
André: Jos als the pinball wizard! Geef mij maar een Leffe.
Jos: MONIQUE de floor on! SENSATION OF THE FIRST ORDER! Nu nog Justine!
Gerard: "Satisfaction" juist gedraaid.
Very satisfying indeed.
Jos: Zit nou niet steeds over m'n schouder mee te lezen, Justine!
Justine: Is dat soms onbeleefd???
Jos: Ik zweet me uit de kleren.
Jus: Dat is nou niet echt een antwoord!
Jos: Carel zegt een gebedje op?
Carel: Had Monique maar geen staartje, of toch wel? Maar wanneer draaien ze goede muziek: Caribean of zo: Manon smacht om te dansen.
Jos: Vertaling? Kees haalt nu een dubbele Leffe voor mij!
 |
|
Lange Peter: Onvoorstelbaar dat Klaas is afgekeurd voor de sportacademie wegens een vermeend gebrek aan ritmegevoel. Hij is een tijger op de dansvloer en mist geen beat. Anderzijds is het frappant hoe een Diederik, toch niet het schoolvoorbeeld van perfect gecoördineerde motoriek, onvoorstelbaar soepel en makkelijk beweegt op noten van diverse smaken.
Died: En na een dansje is het tijd voor een tafeltje voetbal. Grote Peter stript de ene na de anderelaag van zijn gespierde tors en samen knallen we er een stuk of tig in de netten achter Ben Hur. Ik hoop dat hij in het stadion beter is achter de microfoon dan voor het doel. Tja, dat was er een voor open .... (vult u zelf maar aan, daar blijft u actief van, als u nog stil kunt blijven zitten bij deze swingende disco! Het is uw leven (draaien ze).) En nu wil Jos de laatste gebeurtenissen weer aan u doorgeven. Daar komt'ie!
Jos: Uuuhhh. Nu komt Annemieke...
A'mieke: Nee hoor!
Jos: Flauw hoor! Manon?
Manon: Ja hoor, maar ik heb Jos niet zoveel zien dansen. Hoe zou dat komen? Misschien van de strandtraining?
Jos: TOOTAALE UIUITTPUTTTING!! (Met de nadruk op PUT! Gerard)
Petra: Jos mag vanavond echt niet meer schrijven, wij zijn allemaal hyperactief en alles wat hij kan uitkramen is "moe" of een synoniem ervan.
Jos: En toen kwam er een grote olifantje en die blies met z'n grote slurfje iedereen naar z'n grote bedjes toe.
The End
Petra: Sorry, inschattingsfoutje, hij kent meer woordjes.
Died: En we gaan weer gewoon verder! Het mag nu dan wel twaalf uur wezen, dat is nog geen reden om er nu een eind aan te maken. Het leven is veel te mooi. Tijd om dat te vieren met een klef plaatje van G'N'R'- kunnen we meteen zien wie elkaar heel erg aardig vinden (nu weet iedereen het!)
En als we onze blik verruimen en weer in laten zoomen op Manon weten we ook wie haar erg aardig vindt. Als dat maar goed afloopt.... Blijf lezen en u weet meer (misschien). Hij krijgt het er zo warm van dat hij zijn trui maar uittrekt. Sand, Sea and Sex staat er nogal insinuerend op zijn borst te lezen en er krullen wat haartjes uit zijn t-shirt omhoog. Manon blijft er gelukkig Siberisch koud bij. We zijn trots op je Manon!
Carel: Toch staan ze nu al samen op de dansvloer. Dat gaat dus niet goed. Zal ik even zeggen dat er gebeld voor haar door haar dochter of zo. Jawel mamaManon aan de Chance. Als hij ontdekt dat ze al 2x moeder is, is het meteen over: de gluiperd. Als ik Manon even meeneem naar de dansvloer is meteen Monique de pineut. Manon neemt het dan maar weer over.
A'miek: By the way, what about Rob and Petra?
Carel: Yes, what about those two. What could an afternoon bike ride have mend to them. But.... Ik zie Petra eigenlijk nergens!!
Over stelletjes gesproken, hoe zit het met de vrijgezellen?? Is daar iets voor te regelen, of?
Monique: En hoe zit het met de, o nu ga ik niet verder want dat staat hierboven al.
Died: Waar ik het in ieder geval niet over ga hebben zijn verscheurde paren dit weekend. Hoezielig ze zijn en zo.
Mirian: hè hè, op de 25e bladzijde mag ik nog eens een keertje! Waarom ging iedereen zo vroeg weg? "Genieten" van de rust van de jeugdherberg???? Zijn er nog dekens over soms?
Na jullie vertrek hebben we heerlijk gehoused. Diederik en ik hebben vrijstelling voor de ochtendgymnastiek morgen! Op housemuziek kun je namelijk perfect warming uppen. Manon probeert nog steeds haar aanbidder kwijt te raken.
Monique: ik ben het niet met die vrijstelling eens. Diederik en Mirian mogen morgenochtend om 8.30 uur de oefeningen (warming up) op "housemuziek" voordoen! Het kan ook op de muziek van Raymond van het Groenewoud.
Diederik: Het kan ook liggend op je bed met je ogen dicht en je warme dekentjes om je heen!
MMMMMMMMMmmmmmmmmmmm! Ik verheug me nu al op een uurtje extra slaap. Monique is gewoon een beetje jaloers. Als ze slim is gaat ze haar portie nu even bij Raymond halen.
Monique:Het houseplaatje duurde maar drie minuten, dus dan blijven er nog 27 minuten over!
Died: Het houseplaatje gaat heel snel? Ja! Ja! Einde conversatie; plak plak, wat bedoel ik hiermee? Twee keer raden (slurp slurp). Kijk allemaal even naar onze tortelduifjes in het donkere hoekje.
Het niveau daalt!
ZEG DAT WEL!
Wordt het geen tijd om te vertrekken?
Carnavalsmuziek???!! Ja dus!
A'mieke: Intussen in the Beach Club o.i.d.;
Mirian (1.30 uur): Ze kennen elkaar nu al ... jaar; welterusten Frederike, Monique, Paul, Marja.
Overblijvend: Carel, Manon zonder belager, Rob, Wilma, André, Annemieke, Mirian.
Carel: En Herman en Liselotte in een ander café.... Kees komt ook nog terug: 10 personen, 3 auto's. Ik snap waarom die anderen weg zijn gegaan.... Zulke goede muziek.... House en zo.
Trouwens hoe laat sluit deze tent eigenlijk? De barkeepers lopen er weer modieus bij (komt dan alles in Zeeland later?)
A'mieke (1.50 uur): Tijd voor conclusies (of eigenlijk Carel);
Mirian: Qua stellen?
Niks shocking dus. Nee zoveel is er nog niet gebeurd deze twee dagen. Nou, we hebben nog ééndag, dus er kan nog van alles gebeuren.
A'mieke: ‘K moet gewoon even lachen.
André: Eh uh uh.... Volgens mij is Rob erg flexibel; kan snel overschakelen/aanpassen. Applaus! Niet getraind vandaag dus wel fris, wel een kapotte wenkbrauw door een optater van Jos. Zou er in ons kasteeltje nog wat gebeuren of ligt iedereen te ronken?
A'mieke: Even tussendoor, weten jullie ‘t al van Mirian en André?
Mirian: En van Annemieke?
A'mieke: Wat dan?
Mirian: Goede vraag, maar we verzinnen wel wat; maak je niet ongerust.
Carel: Weten jullie al dat Annemieke binnenkort wil trouwen in Veere? ‘t Was daar zo romantisch! Alleen ik wil nog niet!
Mirian: Met stacaravan in de heg.
Zondag 22 november 1992
Died: Het is een pokkeherrie en Jos zegt dat het zondag is. Ik geloof hem niet dus doe m'n ogen weer lekker dicht. ZZZZZzzzzz! Veel te vroeg, volgens mij is het nog donker.
Died: Daar heb je dat herrie-monster van een Jos weer. Hij wordt nu zelfs handtastelijk. Gelukkig kan ik tegen kietelen, maar met m'n zondagsrust is het nu wel gedaan.
Op de gang staan ze allemaal te huppelen van ongeduld om met het ochtend-elastiek te beginnen. Ik niet, maar de muziek is in ieder geval beter dan gisteravond. In no time hebben we alle ruiten beslagen (nee, ze zitten er nog in - het kan ook op afstand - denkt u maar eens na op de vroege ochtend).
Ik houd het nu voor gezien want koppijn en spierpijn maken het gespring en gerek er niet echt prettig op. Anderen maken foto's om aan het strenge regime van Manon c.s. te ontkomen. Ik moet nu echt het logboek bijwerken. Net op tijd, nu moet er ook nog gedanst worden, twee aan twee, dus het ritmegevoel en de coördinatie zijn heel belangrijk, dames en heren. Petra duikt meteen op Rob af (hadden we het niet voorspeld?), maar Rob is een beetje moe, dus het duurt een half plaatje voordat hij haar over de dansvloer laat glijden.
Ben Hur: Ik sta er te weinig in: ‘low profile weekend' pour moi, hoewel....
Ik schrijf dus even weer wat bij: net ontbijt achter de gevulde kiesjes en Janni maakt nu een lunchpakket. Paar mensen drukten zich bij de ‘ochtendkalenetiks', maar die zijn gefotografeerd en dat kan dus later tegen ze gebruikt worden.
Had a slight headache en nu om 10.00 uur, na ontbijt, geen verbetering. Help (noodkreet).
Ben Hur (2e keer): Ben nog niet toegekomen aan de rug van Frederike, die was zo ongelofelijk, na een week niet wassen (Freedje verklapte mij dat ze thuis geen ruggeborstel heeft, dus ze komt daar nooit). Hopelijk heeft chloor in het zwembad gisteravond iets kunnen doen, anders zal pas bij het volgende trainingsweekend het ruggetje gewassen kunnen worden. Sterkte Free!
Petra: Ik heb het allemaal nog eens doorgelezen en vraag me toch ernstig af of ik het wel pik dat dit ongecensureerd geplaatst wordt. Dit weekend was voor mij een poging een beetje van mijn luddeveddu bij te komen, en NIET op de manier zoals door sommige op hol geslagen hardlopers gesuggereerd wordt!
Liselotte: Helaas, we gaan weg! Maar ik heb uiteindelijk toch nog iets op papier gezet. Ciao!
Michel: We zijn weer op ons retour! Momenteel zitten we zo'n drie meter boven N.A.P. in een dijk van een café naast een haventje, vlak bij Ouddorp. In de auto van Carel hebben we zitten alternatrivianten. Je moest steeds 4 van de 6 vragen van een kaartje goed hebben om een ‘pikkie' te krijgen.
Carel meldt zojuist, met z'n mond appeltaart en slagroom, dat we niet meer in Zeeland zitten.
Gisteravond in het zwembad hebben Gerard, Frederike en ik, alle drie visueel gehandicapt zonder contactlenzen, ons authentiek Zeeuws geamuseerd met worstelen en bovenkomen; Luctor et Emergo. De blauwe plekken beginnen al aardig paars en groen te worden. Vanochtend hebben we een volleybaltoernooitje afgewerkt en vanmiddag zijn we met een select gezelschap weer naar het strand getogen voor een stevige strandwandeling. Daarbij heeft Jos' gele Phoenixplu het begeven. Toch niet helemaal stormvast.
Gerard: nog even voor het nageslacht de uitslag van het volleybaltoernooitje: REMISE. Alle ploegen wonnen twee keer; we speelden steeds twee keer tegen dezelfde tegenstander en zonder uitzondering won de ene ploeg de ene en de andere ploeg de andere wedstrijd (soms gewoon met 2-15 of 16-5 ofzo).
Nu regent het, zoals de hele middag eigenlijk. Gelukkig waren er nog een aantal mensen die daar niet moeilijk over deden en gewoon mee gingen lopen over het strand. Hoewel er helaas maar drie waren die tegen de wind in weer terug wilden lopen over het strand. De rest ging door het bos.
Al met al vond ik het in elk geval eigenlijk toch wel grosso modo een geweldig weekend per saldo door de bank genomen. Vunzig leuk, zou ik bijna willen zeggen. Moet vanaf nu zeker elk jaar!! (Volgend jaar Schiermonnikoog?)
Michel: Triviantvraagje voorbij Ouddorp: "Naar welke vrouw verlangde Ben Korver (of was ‘t toch Kramer) in het gelijknamige liedje?"
Vraagje voor Peter: "Wat meten ze met een kikkerproef?" Het juiste antwoord hierop is natuurlijk ‘zwangerschap'. Maar van iemand die op z'n 27e of 28e hals over kop moet gaan samenwonen omdat'ie zich voortgeplant heeft, kan je natuurlijk niet verwachten dat'ie daarop het antwoord weet. Is er in ieder geval toch één hiaat in de fabuleuze algemene ontwikkeling van Peter de Grote.
Justine (18.45 uur): Een warme keuken, met daarin een select gezelschap aan de pannekoeken. Sommige exemplaren zien er een beetje dubieus uit....
Janni: Op dit moment ben ik de buuv' van een heerlijk smullende Jus in dezelfde keuken. En ik wacht nog smachtend op een pannekoek. Nu wordt ik dus geplet tussen Jus en Ben Hur, die nu dus ook gaat eten. En ik maar wachten, heb ik daarvoor mijn meel en melk ingeleverd? Ik wacht nog even....
Carel: Jos is aan het krachtbakken, met de nodige krachttermen bakt hij de dikste. Intussen fotografeert Peter de groep.... die hadden we nog niet: groepsfoto's!
Onze toeristische route was mooi, ondanks de regen: hoewel 2 uur rijden niet zo ontspannend werkt. Maar ach, je doet het voor de club! Gerard eet pannekoek met Amaretto.... de lucht alleen al.... of het een cyaankalipil is.
Ben Hur is al verdreven naar het buitenterras.... hij wacht met smart op z'n tweede pannekoek. Nu is het restaurant al afgeladen vol: 19 personen. Eén ronde pancakes duurt ongeveer 35 minuten.
Peter serveert de specialiteit van de kok: de Calzone Kaas. Jos serveert pannekoek Hawaii.
Frederike: Het begint hier steeds waziger te zien, klinken en ruiken. Ben Hur ziet het al niet meer zitten en heeft z'n vluchtplaats bij de deur gezocht. De rest doet alsof er niets aan de hand is. Ruzie om de pannekoeken is groot, alleen de snijworst gaat eerlijk, want dat lust niemand. Overleven we dit?
Janni & Jus: Tussen alle wazigheid en pannekoeken door, geven wij Manon het laatste woord. Nou Manon, spuien maar (hou het netjes).
Manon: Ik heb kennelijk het laatste woord gekregen als spelleidster. het laatste pannekoekje wordt nu trouwens verorberd, door Gerard natuurlijk, met veel te veel stroop in verhouding tot het miezerige pannekoekje.
Nu even weer serieus. De pannekoeken zijn een groot succes en een goede afsluiting van ons zeer geslaagde relaxed-trainings(uitputtings)weekend te Domburg. Het kasteel was een idyllisch oord tussen bos en strand en om te onthouden voor een eventueel volgend weekend.
Nu is onze keukenprinses Rob het koffiezetapparaat aan het mishandelen. De 2e ronde is voorbij en menigeen begint aan een derde, zoals Carel. Tsjonge, ‘t is me wat de laatste regel. Nou luitjes, slaap lekker, straks vroeg weer op. Bij voldoende animo doe ik het volgend jaar weer,
Groetjes, Manon
|
De Verhalen